Dysplazja stawów biodrowych psów - charakterystyka choroby

Dysplazja stawów biodrowych psów jest chorobą, w czasie której główka kości udowej i panewka stawu biodrowego ulegają zniekształceniu, a tym samym przestają do siebie pasować. To właśnie te struktury odpowiadają za budowę stawu biodrowego. Konsekwencją choroby jest zazwyczaj zwiększone tarcie, a co za tym idzie – postępujące powolne uszkodzenie stawu.

Rozwój choroby jest uzależniony zarówno od czynników genetycznych, jak i środowiskowych. Podłoże genetyczne jest przy tym bardzo złożone. Sama dysplazja stawów biodrowych psów jest jedną z najczęstszych chorób związanych z układem kostnym psów. Nie ma żadnych predyspozycji płciowych, choć można wskazać rasy, w przypadku których prawdopodobieństwo pojawienia się choroby będzie większe niż u innych. Dzieje się tak przede wszystkim w przypadku ras dużych i olbrzymich takich, jak choćby owczarek niemiecki, bernardyn i labrador. Choroba pojawia się także u psów będących przedstawicielami małych ras, jest jednak u nich spotykana znacznie rzadziej.

Objawy choroby

W zdecydowanej większości przypadków z rozwojem choroby mamy do czynienia już w wieku szczenięcym, a gdy pies ma cztery miesiące, jego właściciel jest już w stanie dostrzec jej pierwsze objawy. Czasami dają one o sobie znać i w starszym wieku, gdy choroba rozwija się razem z chorobą zwyrodnieniową stawów. Objawy dysplazji stawów biodrowych psów nie zawsze są takie same. Uzależnione są przede wszystkim od tego, jaki jest stopień niestabilności stawu biodrowego, czy pojawił się stan zapalny i od tego, jak długo trwa choroba.

Najczęściej psy zaczynają wykazywać się niechęcią do biegania, chodzenia po schodach i skakania, a także mniejszą niż zazwyczaj ochotą na zabawę. Pojawiają się też problemy ze wstawaniem, problemy z funkcjonowaniem tylnych kończyn oraz wąskie ich stawianie. Psy zmagają się również z dolegliwościami bólowymi stawów biodrowych, ich niestabilnością oraz z tarciem, które można wyczuć podczas poruszania stawem biodrowym. Stawy mają też mniejszy zakres ruchu, a jednocześnie z czasem dochodzi do zaniku mięśni kończyn tylnych.

Symptomy choroby psa

Przyczyny choroby

Choroba może mieć podłoże genetyczne i w takim przypadku jest przekazywana sobie przez zwierzęta z pokolenia na pokolenie. Jej pojawienie się może być jednak również konsekwencją otyłości oraz niewłaściwej diecie zwłaszcza, jeśli miała ona miejsce w okresie wzrostu.

Diagnostyka

Jeśli chcemy zdiagnozować chorobę, lekarz zwykle przeprowadza nie tylko standardowe badanie kliniczne, ale i badanie ortopedyczne psa. Często pojawia się też konieczność wykonania badania krwi i moczu. Pomaga także opiekun, który powinien opowiedzieć o wszystkich niepokojących objawach umiejscawiając w czasie moment ich pojawienia się. Najważniejszym badaniem pozostaje jednak badanie rentgenowskie stawów biodrowych.

Leczenie

Leczenie może być zarówno zachowawcze, jak i chirurgiczne, a jego dobór jest uzależniony nie tylko od stopnia zaawansowania choroby, ale również od wieku, wielkości psa i możliwości finansowych jego właściciela. Duże znaczenie ma fizjoterapia zapewniająca prawidłową ruchomość stawów.

Autor

Michał Kijak

Redakcja katarzynakozyra.com.pl